02 September 2015

   




         UiTM dihatiku...
 Assalamualaikum w.b.t.  buat pembaca yg tak pernah aku tahu wujud ke tidak.. (hahah..sorry la..) buad pertama kalinya , sebenarnya ntah berapa lama aku kat sini.. aku study sini as Engineering student.  Diploma jerr(x pandai cam korang→_→). Back to da story.  Aku kat sini trpkasa merindui para sahabat seperjuangan.  Mungkin aku pown diorang da lupa kan . Sadissss... tak apa. Hakikat kan? Btw, kat sini(uitm la) aku jumpa brmacam spesies manusia yg brbagai sikap trsendiri.  nak dikatan aku ni baik tak la baik sgt.  Nak dikatakan jahat..  hurm...x la jahat pulak kaan. Haha.  Waah. Aku rindu gila dgn blog aku ni ha. Ni kembali mengepost pown sbb trdetik setelah aku trbaca blog salah sorang yg aku syg en.  Terus jd bersemangat. (Tq kak!). Dkt sini mmg kena pandai jaga diri. Salah bawa diri,kecundang. Salah pilih kawan,tewass. Salah makan, hurmm..jamban la.. dlm msa dr last aku post haritu,banyak yg aku lalui..dlm tempoh bekerja banyak yg aku belajar. Aku belajar mengenai hakikat sebenar dunia realiti.  Hello..semasa sekolah..korang masih lg disuap...tp bila aku dh masok alam pekerjaan.  Aku dpt rasakan yg setiap peluh seorang insan yg bergelar ayah mencari nafkah utk keluarga.  Seorang insan yg brgelar ibu sanggup berkorban masa dan tenaga..(tq mak ayah). Jd, aku mula belajar brdikari yg sebetul2 betul berdikari. Belajar menghadapi realiti. Belajar mengawal amarah. Sbb dunia realiti trlalu kejam. Kata2 yg sangat tajam. Dan aku juga belajar utk... belajar(menuntut ilmu)..disini aku tlh benar2 kenal dgn peri pentingnya ilmu.  Ilmu sgt diukur oleh manusia sejagat. Smpai la saat ketika aku punya result keluar. Aku terkesima.  Aku mnentukan jalan yg aku mahu. (Sebelum ni x taw apa2). Semangat aku yg pudar semenjak form3 kian membara. Namun,aku x punya harta.  Dunia realiti ini juga memrlukan taraf kewangan yg mencukupi.  Aku trpaksa melakukan pinjaman utk sambung belajar.  Berpisah dgn para guru aku yg disayangi. Sahabat2 yg selalu dikenangi.  Dan kerja aku yg sentiasa dirindui. 
  Akhirnya....#^_^#..aku menjejak kaki kesini..rilexx..panjang lagi perjalanan...tp apapun..aku boleh brbangga la sbb dpt jejak smpai ke peringkat U kan.. aku belajar utk Be The Best Among The Best. Aku gunakan segala prinsip hidup yg aku dpt sejak dr form 4 smpai la kerja sambilan tu. Utk aku siram semangat ku jika kadang2 tu layu an. Okay la. Lastly. Aku jugak berharap korang semua mampu mencapai cita2 masing2.. dan aku cuma nak pesan.. JGN PERNAH MENGALAH
JGN PERNAH MENGELUH
BUANG TANGGAPAN NEGATIF
BELAJAR DARI KESILAPAN
BELAJAR DARI ORG LAIN
KALAU TAK BOLEH SELESAIKAN SESUATU..CUBA DR SUDUT YG LAIN
BERFIKIR DILUAR KOTAK
CUBA LAIN DR YG LAIN
DARE TO BE RARE,RARE TO BE DIFFERENT..
KALAU TAK BOLEH BUAT SEMUA,JANGAN TINGGAL SEMUA..

nak ikutkan bnyak lg senarnya..tp apakan daya..aku pown dh kebas jugak menaip ni haaa.. Insya Allah..di kedepan..ada masa..aku tak lupa..ada idea..aku akan titipkan kata2 utk nasihati hati aku..kalau korang terbaca tu..mohon ambil yg baik saja ya? Ok..masa dh mencemburui kita..bye.. Assalamualaikum w.b.t.